![تغییر چهره دخترک «فیلم بچه های آسمان» در 37 سالگی](https://cdn.afkarnews.com/thumbnail/RZOL6JDoCtXv/rDxJk2yoXn9KV7c7C6kDweJVxtu4cY7G2hzV_1efiJea1I30PYCuRhIhWqdSrxi_XTYXaWKO8q0wfYWGdiJBEedZbU5YLDeVPi7Juxfim5UNZSZ7oCLoYw,,/%D8%AA%D8%BA%DB%8C%DB%8C%D8%B1+%DA%86%D9%87%D8%B1%D9%87+%D8%AF%D8%AE%D8%AA%D8%B1%DA%A9+%C2%AB%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85+%D8%A8%DA%86%D9%87+%D9%87%D8%A7%DB%8C+%D8%A2%D8%B3%D9%85%D8%A7%D9%86%C2%BB+%D8%AF%D8%B1+37+%D8%B3%D8%A7%D9%84%DA%AF%DB%8C.jpg)
بهاره صدیقی دخترک فیلم بچه های آسمان را از فیلم بچه های آسمان با نقش زهرا به یاد داریم، دختر بازیگری که بخاطر تحصیلات عالیه قید بازیگری رو زد و بعدا فقط در یک مستند حضور داشت.
برای اولین بار مجله همشهری در سال ۹۶ با پیدا کردن بهاره و فرخ هاشیمان بازیگران نقش زهرا و علی آنها را بعد از ۱۸ سال به یکدیگر رساند تا یاد خاطرات گذشته را زنده کنند. اکنون در سال 1403 خانم صدیقی متاهل است و فرخ هاشمیان نیز سالهاست ازدواج کرده و یک دختر هم دارد.
بهاره صدیقی متولد ۱۳۶۶ در تهران، بازیگر بود. بهاره صدیقی سال ۱۳۷۵ وقتی ۹ ساله بوده در این سریال بازی کرد، قبل از آن تجربه بازی را خیلی مبتدی با تئاتر مدرسه آغاز کرد و از طریق تست مجید مجیدی در مدرسه انتخاب شد.
فیلم بچه های آسمان محصول سال ۱۳۷۵ به کارگردانی مجید مجیدی می باشد که توانست بعنوان ۵ نامزد نهایی جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی انتخاب شود. مجله فارین پالیسی این فیلم را جز ۱۰ فیلم برتر تاریخ ایران برگزیده است.
داستان سریال در مورد پسری بنام علی با بازی فرخ هاشیمان است که کفش های خواهرش زهرا با بازی بهاره صدیقی را گم می کند. از انجایی که زهرا کفش دیگری ندارد و پدر هم توان مالی برای خرید کفش نو را ندارد قرار می گذارند که صبح ها زهرا کتانی علی را بپوشد و ظهر علی با کتانی به مدرسه برود. با وجود تلاشی که زهرا برای به موقع رساندن کفش ها می کند اما علی هر روز دیر به مدرسه می رسد و ماجراهایی پیش می آید.
شهرت
بازی در این فیلم شهرت عجیبی برای علی و زهرای فیلم به ارمغان آورد. خانم صدیقی می گوید آن زمان همکلاسی هایم خیلی دوست داشتند آنها را با خود ببرم و وارد عرصه بازیگری کنم، همه می پرسیدند چطور است وقتی بازی می کنی خجالت نمیکشی و نمی خندی؟ من هم می گفتم ابتدا شاید سخت باشد ولی بعد عادت می کنید!
ترجیح درس به بازیگری
۹ سالم بود، بعد از آن چندین کار پیشنهاد شد و اوایل با آقای مجیدی زیاد صحب می کردیم که ایشان درباره کارهای پیشنهادی نظر دهند. ولی در آخر من درس خواندن را به همه چیز ترجیح دادم، آخر قدری هم بچه درس خوان بودم و الان هم اصلا پشیمان نیستم.