تیم فوتبال پرسپولیس در حالی با نتیجه ۲ بر یک مقابل فجرسپاسی شیراز شکست خورد که نگاهی به آمار این مسابقه از برتری آماری سرخپوشان در بخش‌های مختلف حکایت دارد. برتری که نه‌تنها به کسب سه امتیاز منجر نشد بلکه ضعف‌های تاکتیکی این تیم را در استفاده از مالکیت توپ و شکستن ساختار دفاعی حریف آشکار کرد.
مالکیت بالا ولی خروجی کم
بر اساس آمار منتشرشده از سایت متریکا، با ۶۳.۹ درصد مالکیت توپ، کنترل جریان بازی را در اختیار داشت و فجرسپاسی تنها ۳۶.۱ درصد مالکیت را تجربه کرد. سرخپوشان همچنین ۱۶ شوت به سمت دروازه حریف زدند که هشت مورد آن در چارچوب بود؛ آماری که در مقایسه با ۹ شوت و چهار ضربه در چارچوب فجرسپاسی، برتری هجومی پرسپولیس را نشان می‌دهد.
با این حال این برتری در نهایت تنها یک گل برای پرسپولیس به همراه داشت، در حالی که فجرسپاسی توانست از فرصت‌های خود دو بار استفاده کند و سه امتیاز مسابقه را به دست آورد.
۵۲۰ پاس و حدود ۲۰۰ پاس عرضی بی‌ثمر
یکی از نکات قابل تأمل در عملکرد پرسپولیس، تعداد بالای پاس‌های این تیم و شیوه استفاده از آنها بود. سرخپوشان در این مسابقه حدود ۵۲۰ پاس به ثبت رساندند، اما بخش قابل توجهی از این گردش توپ، به‌ویژه نزدیک به ۲۰۰ پاس عرضی، عملاً کمکی به باز کردن ساختار دفاعی فجرسپاسی نکرد.
پرسپولیس بارها توپ را از یک سمت زمین به سمت دیگر منتقل کرد، بدون آنکه این جابه‌جایی‌ها با تغییر سرعت بازی، پاس‌های عمقی یا حرکات مؤثر بین خطوط همراه شود. در واقع، بازیکنان این تیم نتوانستند با استفاده از گردش سریع توپ، فاصله‌ای میان خطوط سه‌گانه فجرسپاسی ایجاد کنند و همین مسئله باعث شد مالکیت بالای سرخ‌ها در بسیاری از دقایق مسابقه به گردش توپ کم‌خطر و قابل پیش‌بینی تبدیل شود.
ضعف در نبردهای تن‌به‌تن
مشکل دیگر پرسپولیس در این مسابقه عملکرد ضعیف در نبردهای تن‌به‌تن بود. بازیکنان این تیم در بسیاری از دوئل‌ها نتوانستند برتری لازم را به دست بیاورند تا در کنار ضعف در عبور از خطوط دفاعی حریف، امکان خلق موقعیت‌های خطرناک نیز محدود شود. این در حالی بود که فجرسپاسی با حفظ انسجام دفاعی و استفاده از فرصت‌های انتقال توپ، توانست از ضعف‌های سرخپوشان بهره ببرد.
برتری آماری بدون برتری واقعی
فجرسپاسی با وجود ثبت ۳۵۱ پاس و دقت پاس ۷۵.۸ درصدی توانست از فرصت‌های خود بهره بیشتری ببرد. پرسپولیس همچنین در آمار دریبل‌های موفق با ۵۳.۵ درصد عملکرد بهتری داشت، اما این برتری نیز به نتیجه مطلوب منجر نشد.
مجموع این آمارها نشان می‌دهد مشکل پرسپولیس صرفاً به گل نزدن یا بدشانسی محدود نمی‌شود. تیمی که بیش از ۶۰ درصد مالکیت توپ دارد، ۱۶ شوت می‌زند و صدها پاس ردوبدل می‌کند، باید بتواند از این برتری برای برهم زدن نظم دفاعی حریف استفاده کند. گردش توپ بدون نفوذ، پاس‌های عرضی بدون ایجاد فضا و ناتوانی در پیروزی در نبردهای فردی تصویری از پرسپولیسی ساخت که بیشتر توپ را در اختیار داشت، اما کمتر توانست از آن استفاده کند.
فجرسپاسی در مقابل با فوتبال هدفمندتر و استفاده بهتر از موقعیت‌هایش به پیروزی رسید تا شکست ۲ بر یک سرخپوشان بار دیگر این واقعیت را نشان دهد که مالکیت توپ و برتری در آمار، زمانی ارزشمند است که به موقعیت‌های باکیفیت و در نهایت گل تبدیل شود.
