![تلاش بیهوده پهلوی برای جایگزینی مراسم مذهبی](https://cdn.afkarnews.com/thumbnail/gh7aZJgyEDaM/rDxJk2yoXn9KV7c7C6kDweJVxtu4cY7G2hzV_1efiJea1I30PYCuRnwNVuR5bYh-XTYXaWKO8q0wfYWGdiJBEedZbU5YLDeVlqAKEfw-R6yv_uliXRDrVw,,/%D8%AA%D9%84%D8%A7%D8%B4+%D8%A8%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%D9%87+%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C+%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C+%D8%AC%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%DB%8C+%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85+%D9%85%D8%B0%D9%87%D8%A8%DB%8C.jpg)
کانال شهدای ایران در ایتا مطلبی با عنوان تلاش پهلوی برای جایگزینی مراسم مذهبی با آیینهای باستانی را که برگرفته از کتاب اشرف پهلوی، من و برادرم است منتشر کرد:
رضاشاه مراسمات سنتی ایرانیان را که بسیاری از آنان شامل مراسمات عزاداری برای امامان بود، منافی با توسعه میدانست و تصور میکرد با از بین بردن این مراسمات میتواند باعث پیشرفت و توسعه کشور شود.
توجیه اشرف در مورد اقدامات سرکوبگرانه پدرش اینگونه است:
هنوز در آن ایام هیجانانگیزترین رویدادهای اجتماعی سال در ایران، برگزاری مجالس روضه در ماه محرم بود.
پدرم کوشیده بود برگزاری این گونه مجالس روضه خوانی و مراسم دیگر عزاداری، مانند زنجیرزنی و سینهزنی را محدود کند و در مقابل جشنها و تعطیلات غیر مذهبی (از قبیل جشن سال نو) را بیشتر رونق بخشد.
مردم در این مراسم جشن میگرفتند، به پیک نیک میرفتند، یا در خیابانها مراسم مجللی برپا میداشتند.
با وجود این ما از قاهره، که دارای اوپرا، تئاتر، سینما و تالارهای رقص بود خیلی عقبتر بودیم.
زندگی فرهنگی تهران محدود بود به تعزیه و چند سینما.